studia drugiego stopnia, profil ogólnoakademicki

 

Sylwetka absolwenta

Absolwent studiów magisterskich na kierunku biolingwistyka z komunikacją kliniczną jest przygotowany do wykonywania: 1. Działań zawodowych z obszaru lingwistyki stosowanej zajmującej się opisem, analizą i zastosowaniem teorii lingwistycznych w dziedzinie biologicznych uwarunkowań zdolności językowej, czyli biolingwistyki; 2. obowiązków zawodowych przynależnych specjaliście z zakresu komunikacji klinicznej i medycznej. Jego kompetencje i sprawności zawodowe pozwalają wykorzystywać pogłębioną wiedzę z zakresu biolingwistyki i komunikacji klinicznej do deskrypcji, analizy i interpretacji wszystkich zjawisk językowych w tzw. normie rozwojowej oraz problemów komunikacyjnych pacjenta chorego, dotkniętego zaburzeniami rozwojowymi i trudnościami zdrowotnymi tudzież do niwelowania ich skutków poprzez oddziaływanie różnorodnymi strategiami retorycznymi, argumentacyjnymi, perswazyjnymi, mediacyjnymi tudzież werbalnymi i pozawerbalnymi technikami terapeutycznymi. Jest świadom uwarunkowań i specyfiki komunikacji z osobą chorą i cierpiącą, rozumie znaczenie postawy współczującej w tego rodzaju interakcji. Wie, jakie zachowania językowe są motywujące do podejmowania terapii i wspierające na etapie jej realizowania. Rozumie, jakie są neurogenne, audiogenne, lingwistyczne i psychologiczne determinanty rozwoju i zaburzeń mowy, szczególnie u pacjentów chorych. Posiada umiejętności prowadzenia badań naukowych w ramach wymienionych dyscyplin, budowania i oceny wartości argumentów. Orientuje się w szerokim zakresie problematyki dyscyplin szczegółowych, dzięki czemu potrafi rozpoznać charakter problemów badawczych i przyporządkować je do odpowiedniej dziedziny. Dąży do pogłębienia wiedzy w wybranych dziedzinach i dyscyplinach nauki, z których czerpie biolingwistyka i komunikacja kliniczna. Rozumie hipotetyczny charakter wiedzy empirycznej i jest gotów na zmianę przekonań w świetle nowych faktów i teorii. Rozpoznaje i uznaje odpowiedzialność etyczną i prawną wiążącą się z pracą zawodową i naukową, w szczególności w związku z badaniami prowadzonymi na istotach ludzkich. Dysponując wiedzą z zakresu składowych biolingwistyki, potrafi myśleć dokładnie, celowo i krytycznie z wystarczającą dozą wiedzy z dziedziny etyki, przez co jest odpowiedzialny i rozumie potrzebę działania zgodnie z obowiązującymi standardami moralnymi. Potrafi pracować zespołowo oraz przyjmować role wiodące. Ma dobrą orientację we współczesnym świecie, w centrum którego lokuje się człowiek dotknięty chorobami/zaburzeniami, ale także świadomość znaczenia tradycji w rozpoznawaniu aktualnych problemów lingwistycznych, klinicznych, komunikacyjnych, terapeutycznych. Rozumie specyfikę i konsekwencje emocjonalnych obciążeń, towarzyszących pracy z osobami cierpiącymi. Jest świadomy problematyki wypalenia zawodowego, zna podstawowe narzędzia pomagające się przed nim chronić. Zna specjalistyczną terminologię z zakresu biolingwistyki, komunikacji klinicznej i innych lingwistyk stosowanych spokrewnionych z biolingwistką, tj. neurolingwistyki, psycholingwistyki, lingwistyki klinicznej, ontolingwistyki, gerontolingwistyki, gramatyki umysłu. Jest w pełni przygotowany do współtworzenia dyskursu naukowego z zakresu biolingwistyki. Absolwent studiów magisterskich z zakresu biolingwistyki i komunikacji klinicznej zna język obcy na poziomie biegłości B2+ Europejskiego Systemu Opisu Kształcenia Językowego Rady Europy. Może podjąć dalsze kształcenie w Szkole Doktorskiej i/lub na studiach podyplomowych.


Uzyskiwane kwalifikacje oraz uprawnienia zawodowe

Absolwent kierunku biolingwistyka z komunikacją kliniczną, posiadając gruntowną wiedzę z zakresu biologicznych determinant zaburzeń mowy (neuro- i audiogennych) oraz komunikacyjnych strategii niwelowania ich skutków, może wykonywać obowiązki zawodowe biolingwisty oraz specjalisty od komunikacji klinicznej i medycznej. W szczególności dotyczące deskrypcji problemów komunikacyjnych, ich analizowania, interpretowania. Posiadane sprawności z zakresu komunikacji klinicznej umożliwiają mu efektywne włączanie się w proces zbierania danych od pacjentów, w zakresie wspomagania wywiadu anamnestycznego, ich opracowywania, przede wszystkim sprzyjającego wdrażaniu strategii terapeutycznych służących poprawie dobrostanu pacjenta, między innymi poprzez zrozumienie jego problemów i próby ich rozwiązania z wykorzystaniem instrumentarium komunikacji klinicznej. Posiadając wiedzę i sprawności transdyscyplinarne z zakresu biolingwistyki i lingwistycznych subdyscyplin pokrewnych, tj. neurolingwistyki, psycholingwistyki, lingwistyki klinicznej, ontolingwistyki, gerontolingwistyki, gramatyki umysłu oraz z zakresu komunikacji klinicznej i medycznej, może podejmować zatrudnienie w szpitalach, przychodniach opieki zdrowotnej, sanatoriach, poradniach psychologiczno-pedagogicznych, centrach terapeutycznych czy też jednostkach naukowo-badawczych, tu: centrach, laboratoriach zajmujących się tworzeniem korpusów mowy i tekstów, dostępem, interpretacją, rozumieniem informacji, rozpoznawaniem mowy, przetwarzaniem mowy. Ponadto może być zatrudniony jako ekspert ds. problemów językowych i komunikacyjnych w publicznych/prywatnych instytucjach edukacyjnych, fundacjach, stowarzyszeniach, służbach społecznych, wydawnictwach, instytucjach szkoleniowych i firmach z branży technologii medycznych i edukacyjnych. Jest przygotowany do współpracy z lekarzami, lingwistami klinicznymi, logopedami, neurologopedami, surdologopedami, gerontologopedami, logopedami paliatywnymi, terapeutami, pielęgniarkami, ratownikami medycznymi, nauczycielami oraz naukowcami badającymi zależności mózg-mowa, umysł-mowa, słuch-mowa.

 

Kontakt

Instytut Filologii Polskiej
Kraków, ul. Podchorążych 2, pokój 563
telefon 12 662 61 44
polon@uken.krakow.pl

strona internetowa Instytutu Filologii Polskiej